خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله ای از من به کام دل نشد انگیختهسرمه پنداری به خاک من چو زاغ آمیخته
۲
از نصیحت آن که آموزد ترا سنگین دلیبیضه ی فولاد را با موم سازد ریخته
۳
در محبت مطلب از آن جو که کام کس ندادگنج پیدا می شود اینجا ز خاک بیخته
۴
گر محیط عشق در جوش آید، از هر قطره ایمی شود چون آسمان چندین حباب انگیخته
صفحهٔ ۱ از ۲