خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل درین بادیه سویی دود و من سوییخضر شاید که ز یک سوی نماید رویی
۲
هست سررشته ای از عشق هنوزم در دستمانده در شانهٔ ما از سر مجنون مویی
۳
سخت از بیضهٔ قمری خبری می‌گیردباغبان را شده گویا هوس لولویی
۴
عشق او روکش ما گشت پس از مردن همصورت شیر ببین بر ورق آهویی
صفحهٔ ۱ از ۲