خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جامه ی قد اوست زیباییسایه ی سرو اوست رعنایی
۲
به ره عیش پا بنه، بشنوچهچه طایران صحرایی
۳
کس شریکش مکن که خوش داردعشق همچون خدا به تنهایی
۴
ضعف طالع مرا ز بی مثلی سترشته نازک بود ز یکتایی
صفحهٔ ۱ از ۲