خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درونم بیتو شد دریای خون از شوق دیدنهاحبابش داغهای سینه، موجش دل تپیدنها
۲
تپیدن میکند محرومتر از دولت وصلتکه سازد موجها را عین دریا آرمیدنها
۳
به مطلب میرسد هرکس خلاف نفس بگزیندبه مقصد عاقبت خواهی رسیده زین تپیدنها
۴
مرو دنبال صید مطلب ای بیگانه از مطلبکه در آخر به سر خواهی درآمد زین دویدنها
صفحهٔ ۱ از ۳