خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرازسوز عشق نکویان برشته اند مرا
۲
ندیده رنگ رخم روی سرخیی هرگزخط جبین مگر از زر نوشته اند مرا
۳
همیشه بسته لب از عیب مردمان باشمبرای بخیهٔ این زخم رشته اند مرا
۴
جواب آن غزل «فکرت» است این جویا«چو صفحهٔ غلط از سر نوشته اند مرا»
صفحهٔ ۱ از ۱