خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک به هرزه کمر بسته است جنگ مراکه نیست شیشه شکستن شعار سنگ مرا
۲
چنین که مانده به جا در طلسم بی تابیشکسته شوخی پرواز بال رنگ مرا
۳
زآه نیم شب عاشق الحذر ای غیرکه آسمان نشود سد ره خدنگ مرا
۴
به سخت جانی من عشق تا چه افسون خواندکه شیشه شیشه نزاکت فزود سنگ مرا
صفحهٔ ۱ از ۲