خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کو چون دل شیر است از جرأت نشان او رارود گر در بر شیران بود مهد امان او را
۲
کند طوفان به عالم ابرو از بالای چشم اوکه هست از موج مژگان شور در بحر گمان او را
۳
شقاوت پیشه را گمراه تر سازد دلیل حقبود غول ره سرگشتگی شک نشان او را
۴
ز بس لطف بدن نام خدا از دور بنمایدچو از فانوس شمع از سینه اسرار نهان او را
صفحهٔ ۱ از ۱