خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر بگذشت دل آزرده ای با درد ازین صحراکه همچون آه دردآلود خیزد گرد ازین صحرا
۲
ز فیض خاک دردآلوده ام جویا عجب نبودبه جای گرد برخیزد اگر فریاد ازین صحرا
صفحهٔ ۱ از ۱