خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینقدر در کشتن من سخت استادن چراچون دل من جان من یک پهلو افتادن چرا
۲
رحم بر خود کن که بیخود گشتی از یک دیدنشاین قدر آیینه را بی رحم رو دادن چرا
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات