خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ندارد تاب صحبت های نامانوس راره مده در بزم رندان زاهد سالوس را
۲
در حقیقت این خود آرایان گرفتار خودندحسن خط و خال بس باشد قفس طاووس را
۳
جوش شوخی معنی آزرم از یاد تو بردمانده ای بر طاق نیسان شیشهٔ ناموس را
۴
از صفای طینتم در تنگنای سینه، دلسخت مانند است شمع خلوت فانوس را
صفحهٔ ۱ از ۲