خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیبمی‌فزاید جوش گلشن را صدای عندلیب
۲
برگ گل لخت دل و آب و هوا اشکست و آهبی‌تکلف تحفه‌ها دارم برای عندلیب
۳
ما و او را عشق در یک آشیان پرورده استهیچ کس چون من نباشد آشنای عندلیب
۴
نالهٔ من بر سر کوی تو رنگین‌تر بوددر چمن فریادها دارد نوای عندلیب
صفحهٔ ۱ از ۲