خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رشک آیدم به عشق خداداد عندلیبدر ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب
۲
اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکدهر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب
۳
گلریزوار از نفسم شعله می جهدآتش فروز دل شده فریاد عندلیب
۴
جویا به غیر یار به پیش کسی منالجز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟
صفحهٔ ۱ از ۱