خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه عشق است اینکه در هر گام صد جا آتش استگرم رفتاران این ره را ته پا آتش است
۲
دیده ام آیینه دار صورت خوبی کیست؟چون شرر تار نگاهم را گره با آتش است
۳
از خرام یاد رخسار تو می سوزد دلمهمچو نخل شعله اندامت سراپا آتش است
۴
ما سمندر طینتان غواص بحر خود شدیمعشق گوهر دل صدف گردیده دریا آتش است
صفحهٔ ۱ از ۲