خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه گرد کلفتش بسته است راه از شش جهتچون لحد تنگست بر دل دستگاه از شش جهت
۲
همچو بوی غنچه از یاد تو هر شب تا سحرگشته ما را بستر گل تکیه گاه از شش جهت
۳
هر طرف دیوانه سان زان روی می بینم که هستجلوهٔ دیدار مقصود نگاه از شش جهت
۴
تیره روزان تو را از تنگنای آسمانبسته شد مانند خون مرده را از شش جهت
صفحهٔ ۱ از ۲