خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس محروم از جوانی استدردی کش صاف زندگانی است
۲
از یاد تو با نسیم آهمبویی ز بهار نوجوانی است
۳
کس پی نبرد که قاتلم کیستدل کشتهٔ غمزدهٔ نهانی است
۴
با چشم کبود می برد دلآن چشم بلای آسمانی است
صفحهٔ ۱ از ۳