خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط آزادی است دل را خط مرغوب لبتظاهر از عنوان بود مضمون مکتوب لبت
۲
برگ گل را شور لبخندت گریبان چاک کردشد قیامت در چمن بر پا ز آشوب لبت
۳
دل ترا با ماست، سهل است ار ستایی غیر رانیست چون مرغوب دل گو باش محبوب لبت
۴
گشته تا صاحب نگین، لعل تو، خط و خال و زلفجا به جا در کشور حسنند منصوب لبت
صفحهٔ ۱ از ۲