خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرهٔ مشکین چو جانان دسته بستدل ز دود آه ریحان دسته بست
۲
از دریدن در غمت دل غنچه واریک بغل چاک گریبان دسته بست
۳
بسکه شب در اشکریزیها فشردچشم گریان خار مژگان دسته بست
۴
ز آب و رنگ حسن او در آتشماز گل داغ بهاران دسته بست
صفحهٔ ۱ از ۲