خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهادی بر دلم ای نازنین دستازین دست است احوالم ازین دست
۲
سرت درد خمار می مبینادمبادا تکیه گاه آن چنین دست
۳
بود چون غنچهٔ نارسته از شاخترا پنهان میان آستین دست
۴
چه باشد دل گرم از سینه بربودبتابد پنجهٔ خورشید این دست
صفحهٔ ۱ از ۲