خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همتم کم نتواند برداشتدولت جم نتواند برداشت
۲
گر دو تا نیست قدم از ضعف استقامتم خم نتواند برداشت
۳
هر قدر راندم از جا نرومرام او رم نتواند برداشت
۴
چون دهم شرح سرشک افشانینامه ام نم نتواند برداشت
صفحهٔ ۱ از ۲