خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل افروخته را آفت افسردن نیستهر کرا زنده به عشق است غم مردن نیست
۲
کرد گردآوری خود دلم از پهلوی صبرکار گرداب به جز گریه فرو خوردن نیست
۳
بر جگر گوشهٔ دل داغ اسیری مپسندستمی سخت تر از معنی کس بردن نیست
۴
این بساطی که زامید فروچیده دلتپیش ارباب نظر قابل گستردن نیست
صفحهٔ ۱ از ۲