خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درویشیم به حشمت دارا برابر استفقرم به پادشاهی دنیا برابر ا ست
۲
آنجا که عشق شور به بحر دل افکندیک قطرهٔ سرشک به دریا برابر است
۳
وحشت مرا به عالم دیگر فکنده استگمنامی ام به شهرت عنقا برابر است
۴
دون همتی که سرکشی اش می خلد به دلدر پیش ما به خار کف پا برابر است
صفحهٔ ۱ از ۲