خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن، شکفتگی ای بی تو گل به باغ نداشتکه جام لاله بجز درد در ایاغ نداشت
۲
کدام قطرهٔ اشکم فرو چکید از چشمکه آب و رنگ گل آتشین داغ نداشت
۳
بسان شمع ترا پای تا بسر فرسودچون در تو بود عیان اینقدر سراغ نداشت
۴
شدیم بی تو سراسر رو چمن چو نسیمگلی نبود که مانند لاله داغ نداشت
صفحهٔ ۱ از ۱