خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سوز سینه مغز سرم در گرفته استباز چو شمع سوختن از سر گرفته است
۲
تیر گرفت بر سخنم کی رسد چو تیغطبعم زره به دوش زجوهر گرفته است
۳
تا مهر اوست انجمن افروز خاطرمبا شعله صحبت دل من درگرفته است
صفحهٔ ۱ از ۱