خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد از دنیا پی تحصیل سیم و زر گذشترشته شد گردآور گوهر چو از گوهر گذشت
۲
عافیت خواهی مرو بیرون زحد اعتدالمی کشد گر آب حیوان است چون از سرگذشت
۳
بی تکلف می توان تاج سر افلاک گفتآنکه را چون مهر انور از سر افسر گذشت
۴
قصهٔ طولانی زلف تو دارم بر زبانتا قیامت کی تواند شد تمام این سرگذشت
صفحهٔ ۱ از ۲