خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلوت تن از فروغ جوهر جان روشن استآری این مهمانسرا از فیض مهمان روشن است
۲
از گداز تن دل ارباب عرفان روشن استگرنه باور داری از شمع شبستان روشن است
۳
کی نهان مانند در آفاق صاحب گوهراناستخوان پاک همچون صبح تابان روشن است
۴
عشق در آغوش آفت پرورد عشاق راشمع ما آزادگان از باد دامان روشن است
صفحهٔ ۱ از ۲