خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به آب و رنگ حسن او چمن نیستبه خوش حرفی لعل او سخن نیست
۲
به جایی می رسد هر کس ز خود رفتکه امید ترقی در وطن نیست
۳
اگر لعل است اگر یاقوت اگر میبه رنگ آن لب شکرشکن نیست
۴
اگر بر آسمان رفته است خورشیدتکلف برطرف، چون ماه من نیست
صفحهٔ ۱ از ۲