خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بستاز نفس مشت غبار جسم را برباد بست
۲
می تواند نالهٔ دل را به گوش او رسانددرد را از رشتهٔ آه آنکه بر فریاد بست
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات