خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بیرختچون رگ بسمل تپد تار نگاهم بیرخت
۲
میچکد خونم ز دل چون میروم از خویشتنمیتوان چیدن گل حسرت ز آهم بیرخت
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات