خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو در پیری دلم جویای الفت گشته استتا قدم خم گشت قلاب محبت گشته است
۲
آب و رنگ حسنش از جوش نیاز عاشق استبر گل آن رو سرشک ما طراوت گشته است
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات