خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سهل باشد دل گر آن چشم سیه دزدیده استداغ از بیداد او کز من نگه دزدیده است
۲
کار دست انداز حسن او زبس بالا گرفتبارها خورشید را از سر کله دزدیده است
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات