خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق از بیداد دل آزار بی حد می کشدهر چه هر کس می کشد از پهلوی خود می کشد
۲
تا به آسانی تواند عقده دل را گشودهمچو ناخن استخوان پهلویم قد می کشد
۳
بد بگو ناصح مرا وز خوب و زشت او مگودل به آن رخسار اگر نیک است اگر بد می کشد
۴
خط او نام خدا بسیار رنگین جلوه استخون به خود این سبزه جای آب از آن خد می کشد
صفحهٔ ۱ از ۲