خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر گه پی بیداد غمت چنگ برآوردیاقوت صفت خون زدل سنگ برآورد
۲
صد رنگ هوس را زمحبتکدهٔ دلیک رنگی عشق تو به نیرنگ برآورد
۳
صد شکر ز نیروی قوی بازوی عجزمخشم از دل او چون شرر از سنگ برآورد
۴
وحشت چو رفیق سفر بی خودیم شداز تندروی گرد زفرسنگ برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲