خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازنینان را شکوه حسن با تمکین کندجوش زینت در پرش طاؤس را رنگین کند
۲
پیرتر هر چند گردد خصم دشمن تر شودحلقه گردیدن کمان را بیشتر زورین کند
۳
چشم لیلی از نگه سازی حباب باده راعکس لعلین موج صهبا را لب شیرین کند
۴
هر سحرگه کز صفا عالم شود آیینه دارچون رگ گل عکس می موج هوا رنگین کند
صفحهٔ ۱ از ۲