خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز جانانه می تواند شدکعبه بتخانه می تواند شد
۲
چون فلاطونی اختیار کنددل که دیوانه می تواند شد
۳
چاک چاکست بسکه دل ز غمتزلف را شانه می‌تواند شد
۴
گر تنم خشت خم نشد پس مرگخاک میخانه می‌تواند شد
صفحهٔ ۱ از ۲