خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسبتی باشد بتان هند را با پان هندحاصلی نبود بجز خون خوردن از سبزان هند
۲
می کنند از بس زموی سر خودآرایی بجاستگر به درد آید سر معشوقی مردان هند
۳
در سواد هند دست از لذت دنیا بشویجز جگر خواری نباشد نعمتی بر خوان هند
۴
از فریب وعدهٔ هندی نژادان غافلیضعف در پیمان این قوم است چون پیمان هند
صفحهٔ ۱ از ۲