خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟کجا از عاشقان زار دست زور بردارد؟
۲
ز چشم اشک ندامت بسکه دردآلود می ریزدز سیلاب سرشکم بحر رحمت شور بردارد
۳
دلم در خوردن خوناب غم زین پس نیندیشدنپرهیزد امید از خویش چون رنجور بردارد
۴
ز بس گردیده پر شور شرارت جای ان داردکه طرح خانهٔ خود از دلت زنبور بردارد
صفحهٔ ۱ از ۲