خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشدآبرو شمع نهانخانه گوهر باشد
۲
صبح از صدق صفا فیض جهانگیری یافتهر که دل را کند آیینه سکندر باشد
۳
اینقدر خاک تمنا چه فشانی بر دل؟تا به کی آب حیات تو مکدر باشد
۴
غیر را راه مده در حرم کعبهٔ دلنیست شایستهٔ مسجد که مصور باشد
صفحهٔ ۱ از ۲