خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا ببال که روزی غبار خواهی شدغبار توسن آن شهسوار خواهی شد
۲
چو مه در آب مبین خویش را در آیینهاز این قرار تو هم بی قرار خواهی شد
۳
زصاف طینتی امیدوار شو جویاکه همچو آینه امیدوار خواهی شد
صفحهٔ ۱ از ۱