خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختندپرتو مهتاب در پرویزن گل بیختند
۲
می تواند گردهٔ رنگ بناگوشت شودبا شمیم گل هوای صبح را آمیختند
۳
داد ازین دشمن مروت دوستان جویا که بازرشتهٔ پیمان و الفت را ز هم بگسیختند
صفحهٔ ۱ از ۱