خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نه چرخ بی سر و پا رقص می کندهر ذره ای ز شوق جدا رقص می کند
۲
تا گشته ایم مطلع خورشید معرفتاز شوق ذره ذرهٔ ما رقص می کند
۳
بر دوش آه لخت دل خونچکان منچون برگ گل به روی هوا رقص می کند
۴
همچون شراره ای که بود در میان دوددر زلف آن پری دل ما رقص می کند
صفحهٔ ۱ از ۳