خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سخن یک جو نه بر قدر سخن پرور فزودکی ز گوهر بر بهای رشتهٔ گوهر فزود
۲
آه از غفلت که بر زنجیر طول آرزوقامت خم گشتهٔ ما حلقهٔ دیگر فزود
۳
رونق دیگر گرفت از عجز من بازار نازپیچ و تابم تیغ بیداد ترا جوهر فزود
۴
اشک بر مژگان خونین جلوهٔ دیگر کندرشتهٔ رنگین ما بر قدر این گوهر فزود
صفحهٔ ۱ از ۲