خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیچ و خم مو را چو آن مشکین سلاسل می‌دهدداد بی‌تابی دلم چون مرغ بسمل می‌دهد
۲
محرم لب گشت پیغام دل از سعی زبانهرچه آرد موج از دریا به ساحل می‌دهد
۳
کامیابست آنکه می‌بندد کمر بر مطلبیچشم او در کار دل بردن ز ما دل می‌دهد
۴
می‌رسد از پهلوی خم ساغر و پیمانه راآنقدر فیضی که دل را پیر کامل می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲