خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل، آنانکه غم یار نهان می دارندشعله ای را بخس و خار نهان می دارند
۲
عزلت آنانکه گزیدند پی شهره شدنراز در پردهٔ اسرار نهان می دارند
۳
غنچهٔ لاله صفت چون جگر آشامانداغ را در دل افگار نهان می دارند
۴
به سر زلف تو آنانکه دلی باخته اندمهره را در دهن مار نهان می دارند
صفحهٔ ۱ از ۲