خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز روز حشر شهید ترا چه بیم بوددر دو لخت بهشت از دل دو نیم بود
۲
به روی لالهٔ داغ درون بغلتد آهچو صحن باغ که جولانگه نسیم بود
۳
کناره جوی مباش از شعار اهل کرمکز این میان چو شوی کار باکریم بود
۴
کدام درد بود سخت تر ز بیدردیدل صحیح بر عاشقان سقیم بود
صفحهٔ ۱ از ۲