خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مهر دوست مرا در حریم جان تابدبه رنگ شمع ز نور دلم زبان تابد
۲
به درد نکته سراباش! آه از سختیکه نارسیده به درگاه دل عنان تابد
۳
چنانکه آینه تابان شود ز پرتو مهرز باده آن گل رخسار آنچنان تابد
۴
به غیر داغ دل دردمند عاشق نیستستاره ای که در این تیره خاکدان تابد
صفحهٔ ۱ از ۲