خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آیدبه هر دلی که رضاجوست غم نمی آید
۲
به هر چه می کنی، امیدوار بخشش باش!که از کریم به غیر از کرم نمی آید
۳
گسیختن نتواند چو با تو دل پیوستز هر که رام تو گردید رم نمی آید
۴
فغان که غافلی از نکهت کباب دلمبه هر کجا که تویی بوی غم نمی آید
صفحهٔ ۱ از ۲