خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست خواهش تا توان از مدعا باید کشیدخویش را در سایهٔ بال هما باید کشید
۲
تلخ و شیرین تا به کام خواهشت یکسان شودساغر لبریز تسلیم و رضا باید کشید
۳
در سواد هند خوش در کشمکش افتاده ایمناز منعم بیش از ابرام گدا باید کشید
۴
می سراید چشم او در هر مژه برهم زدنپردهٔ ناموس بر روی حیا باید کشید
صفحهٔ ۱ از ۲