خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت می نوشیم ز یاد آخرشیشه از طاق دل فتاد آخر
۲
خال او از ستاره سوختگیپا به زنجیر خط نهاد آخر
۳
آه دل را ز جای خود برکندرفت این مملکت به باد آخر
۴
چشم محتش به ناخن مژگانگره از کار دل گشاد آخر
صفحهٔ ۱ از ۲