خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یادش از شوخی به دل ما را نمی گیرد قرارپرتو خورشید در دریا نمی گیرد قرار
۲
سوز عشقت چون شرر در کاغذ آتش زدهدر سراپایم دمی یکجا نمی گیرد قرار
۳
رحشتم از بسکه با آزادگی خو کرده استگرد ما بر دامن صحرا نمی گیرد قرار
۴
نیستی آگه زحسن خویش کز بی طاقتیدر کفت آیینه چون دریا نمی گیرد قرار
صفحهٔ ۱ از ۲