خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یاد که گردید دلت مسکن آتشکز سینه جهد آه تو چون جستن آتش
۲
اندیشهٔ رخسار تو در سینهٔ عشاقبرقی است که خود را زده بر خرمن آتش
۳
در محفل می تا رخ رخشان ترا دیدپروانه نگردید به پیراهن آتش
۴
تا بی تو به گلزار شدم لاله ز هر برگریزد به گرییان دلم دامن آتش
صفحهٔ ۱ از ۳